KATWOUDE - De komst van tientallen asielzoekers zorgde voor ontstemming, maar twee jaar later hangt de vlag er heel anders bij. In de noodopvanglocatie werd een heus winterfeest georganiseerd voor buurtbewoners en belangstellenden. “Dit is toch het mooiste kerstfeest. Alle religies en culturen komen hier samen.”
Door Wesley Dekker
“Europe, let’s come together.” Uit de speakers klinkt het bekende Songfestivallied van Joost Klein. Op het podium staan een aantal jongens. Vorig jaar denderde het lied door de hitlijsten. Ook deze dag zorgt het lied voor succes. Er wordt meegeklapt en vooral ook meegezongen. “Welkom in Europa, blijf hier tot ik doodga.” De oliebollen en drankjes zijn populair. Aan de tafels zitten bewoners en bezoekers.
Al jaren wordt er gesproken over asielzoekers, statushouders, Oekraïense ontheemden, expats en alle andere bevolkingsstromen naar Nederland. Ze komen als gespreksonderwerp voorbij in cafés, op televisie en niet te vergeten in politieke debatten. Voor Rodi Media genoeg aanleiding om donderdag naar het winterfeest te gaan in Katwoude. De uitnodiging: “Er is muziek en eten, met een focus op gezelligheid en culturele verbinding.” We spreken met bewoners, medewerkers en vrijwilligers.
Niet zonder slag of stoot
Het is inmiddels zo’n twee jaar geleden dat de eerste vluchtelingen hun intrek namen in het Van der Valk-hotel. En dat ging niet zonder slag of stoot. “Ik kan u geen garanties geven en ook niet waarborgen dat er nooit iets gaat gebeuren”, vertelde burgemeester Marian van der Weele tijdens een informatieavond voor bewoners. Wel benadrukte ze dat de politie direct zou ingrijpen bij incidenten. Regionale omroep NH sprak van een avond waarop gepraat werd tegen een muur van angst, onbegrip en wantrouwen. De sfeer werd grimmig toen een vrouw begon over ‘Volendamse dochters die door jongens zouden worden belaagd’. Hierop dreigde de burgemeester de bijeenkomst te stoppen. "Dat u zegt dat meisjes iets wordt aangedaan op basis van kleur, daar heb ik grote moeite mee. Dat is discriminatie."
Mooiste kerstfeest
In Van der Valk Volendam vangt het COA (Centraal Orgaan opvang Asielzoekers, red.) 219 vluchtelingen op. Daarvan zijn vijftig alleenstaande minderjarige vluchtelingen. Tijdens het winterfeest is niks te merken van de aanvankelijke ontstemming. Bewoners en belangstellenden vieren feest in de asielopvang. “Dit is toch het mooiste kerstfeest. Alle religies en culturen komen hier samen”, vertelt Talland-coördinator Mathilde Huijser aan onze verslaggever. Niemand kan eromheen kijken. In de algemene ruimte van de opvanglocatie staat een kerstboom. Met lichtjes en kerstballen worden ook de donkere dagen in het opvangcentrum ietwat opgeluisterd. Aan de wand hangen kindertekeningen. “Negentig procent van de jongeren hier gaat naar school. Het is belangrijk om altijd hoop te houden.” Haar collega voegt toe: “En stimuleren is heel belangrijk.” Huijser: “Honderd procent.”
Pijn
Het winterfeest wordt opgevrolijkt met optredens van jeugdige bewoners. Er wordt gedanst en gezongen. De artiesten gaan er vol voor. “Er is veel verschil tussen de mensen hier”, vertelt bewoner Ali. Hij komt oorspronkelijk uit Gambia. “In de klas kunnen sommigen bijvoorbeeld nog niet goed lezen.” Ronald Mulder herkent dat. Hij geeft kooklessen en brengt de jongeren het een en ander bij op het gebied van digitale vaardigheid. “Het doet pijn dat ze zo weinig hebben. Je moet het maar eens omdraaien. Als zestienjarige zit je van de ene op de andere dag in een vreemd Afrikaans land en heb je geen ouders meer. Dat vind ik nogal wat.”
Dankbaar
Het COA en de gemeente Waterland hebben afgesproken dat de vluchtelingen langer mogen blijven. In ieder geval tot eind 2026 is de opvang een tijdelijk huis voor de mensen. Er wordt nog wel gekeken of het gebouw veilig genoeg is, bijvoorbeeld als er brand uitbreekt. “Het is zo fijn om hier te mogen zijn. Daar zijn we heel dankbaar voor”, zegt COA-manager Lianne van der Hoef. Na Europapa is er ruimte voor Flemming en ook Roxy Dekker komt voorbij. “Vandaag willen we daarom ook proosten met de buren, sporttrainers, docenten en andere belangstellenden. We hopen hier nog een tijd te mogen blijven.”
